22 Aralık 2008 Pazartesi

Bir Aynalanmış Sohbet...

-Merhaba Alper, Nasılsın?

-Hey, Sesin yabancı gelmiyor bana. Sen de kimsin? Adımı nerden biliyorsun?

-Ben senim.

-Nasıl yani?

-Ben senin 33 yaşındaki halin, Alper...Sen de 13 yaşındaki Alper...

-Beni nasıl buldun?

-Merak ettim, 13 yaşındaki Alper şimdi yaşasa nasıl olurdu. Konuşmak istedim kendimle...

-Hey sen neden bahsediyorsun? Bu bir şaka mı?

-Hayır, bir David Lynch filminden bir kare gibi desek...

-O da kim ? Kafam çok karıştı.

-Boşver onu şimdi. Sana gelecekten haber vermemi ister misin?

-Dur bir dakika, Sen gelecekteki Alper, ben ise 13 yaşındaki Alper...

-Aynen öyle...

-Peki evli misin? Yani evlendim mi?

-Evet, geçen ağustos ayında...

-Hey bu güzel haber, tebrikler bana.

-Teşekkürler

- Peki uçan arabalar var mı? İnsanlar ayda yaşıyor mu?

-Ayda yaşamayı bir kenara bırak, İstanbul trafiğinde evden işe 2 saatte ulaşmak büyük başarı oluyor...

-Neeee? Gelecekten korkmaya başladım ben...Hiç büyümesem olmaz mı?

-Ne yazık ki bu mümkün değil ahbap...

-Ürkütücü geldi bana, acaba yanına gelebilir miyim?

-Zamanda yolculuğu Einstein çözebilirdi ama şu anda hayatta değil.

-Hala çok komiksin, böyle eğlenceli olabileceğimi düşünmemiştim.

-Peki büyüdüğünde beni nasıl hayal ederdin?

-33 yaşında tripleks villasında yaşayan zengin, bekar ve çapkın bir aktör olarak hayal ederdim.

-Zaman beni değiştirdi. yerleşik düzene geçmem gerekiyordu. Bir aileye kurmalıydım.

- Şaka yapmıştım zaten. Hey sen çok ciddi bir adam olmuşsun yahu.

- Hala komik sayılırım, hey senin uyku vaktin gelmedi mi? Yarın okul var, Neredeyse, gecenin saat 02:00 olmuş.

- Dur bir dakika seni bulmuşum bir kere, benden kurtulmaya çalışıyorsun.

- Senden nasıl kurtulabilirim ki? Sen hala içimde bir yerlerdesin.

- Ne demek istedin anlamadım?

- Sen benim devam eden geçmişimsin, bitmemiş bir filmin devamı gibi... Ben seni takip ediyorum...

Sabah 07:07 'de uyanıp etrafıma bakınıyorum.
Gün aydınlanmış.
Rüya aleminde eski "Ben" ile yeni "Ben" arasında gidip gelmiş olduğumu farketmem çok zaman almıyor. Bunun bir rüya olması beni rahatlatıyor. Böyle bir sohbetin yakın bir gelecekte yapılabilmesi olasılığını düşünüyorum. Vücudumuza bağlanan elekrotlar, hijyenik laboratuvarlarda bilinçaltına yolculuk... Kulağa oldukça cazip geliyor. Eminim geçmişi özlemle anan çoğu insan sıraya girebilirdi.

Hiç yorum yok:


realper'in ziyaretçileri