6 Ağustos 2008 Çarşamba
Yaşlar ve Farklar
Yaş 18
Haydi Olimpos'a gidiyoruz.
Yaş 34
Yaaa! Çok uzak orası.. Kilyos Solar Beach'e gitsek...
************************************************
Yaş 18
Arabaya ne gerek var? Otostop çekeriz!...
Yaş 33
Canım, arabanın anahtarlarını gördün mü?
************************************************
Yaş 18
Sigaran var mı dostum?
Haydi Olimpos'a gidiyoruz.
Yaş 34
Yaaa! Çok uzak orası.. Kilyos Solar Beach'e gitsek...
************************************************
Yaş 18
Arabaya ne gerek var? Otostop çekeriz!...
Yaş 33
Canım, arabanın anahtarlarını gördün mü?
************************************************
Yaş 18
Sigaran var mı dostum?
Yaş 38
Sigarayı bırakmalıyız hayatım! Yaşam kalitemizi düşürüyor.
3 Ağustos 2008 Pazar
Maksat gönüller bir olsun!
Son 2 ayda davet edildiğim düğün sayısı 4... Yani 15 günde bir düğüne gitmiş olduğum gerçeği var ortada... Çocukluğumdan beri düğün salonlarında göbek atıp halay çeken, ardından kan ter içersinde kalan düğün katılımcılarını izlerim. Gözü yaşlı gelin anneleri, gururlu damat babaları, mutluluğu paylaşan aile eşrafı ve dost çevresi... Günümüzde erozyona uğramış değerlerimize rağmen unutulmayan yöresel adetler ve gelenekler devam ediyor. Nikah şekeri yerini ağırlıkla lavanta kokulu sembolik hediyelik eşyalara dönse de, nikahların hatırda kalan bir parçası hala...
İnsan dönüm noktalarında kendini nasıl hisseder? Mutlu bir son arzuladığı bir yaşam kurabilir mi?
İşte bu soruları kendimi bildim bileli soruyorum. Yuva kurmak, aileye karışmak ve çocuk sahibi olmak 20 'li yaşlarımın başından sonuna dek bana çok uzak görünüyordu. İnsanın ruh ikizini bulup onunla dünyayı yeniden keşfetmesi, mutluluğu yakalaması masalların sonunda olan bir şey gibi geliyordu. 30 'lu yaşlar bana elekte kalan taşlarla neler yapmam gerektiğini öğretir oldu. Gönülden istediğim ancak bir türlü sonuç getiremediğim bir ritüeli ben de yaşayacağım. "Değişmeyen tek şey değişimdir." mottosundan hareket ederek yepyeni bir sayfa açılıyor önümde. Ben de bir dönüm noktasının arifesindeyim. 09 Ağustos Cumartesi günü bekarlığa veda edip evli bir insan olacağım.
Kendimi akıl veren ya da nasihatler anlatan bir guru, bir evlilik danışmanı olarak asla görmüyorum. Yaşam sizin, haritası da elinizde...Kişinin özel hayatını bir insanla birleştirmesi, yeni bir yaşam kurması insana korkutucu gelebilir. Evliliğe öcü gibi bakanlara, yanından geçmekten korkanlara bir çift lafım olacak:
- Yalnızlığı tercih ederek yaşamınızı tek başınıza inşa edebilirsiniz. Ama hayatınızın dertlerine, keyiflerine bir ortak bulabilirsiniz. "İki çift göz bir çift gözden üstündür." (Ben uydurdum...)Hiçbir şey için geç değildir.
- Doğru insanı bulduğunuzu fark ettiğinizde zaman kaybetmeyin. Hemen açılın.
- Duygularınızı açtığınız kişi ile güzel bir uyum yakaladığınızda, bozuk sesleri de beraber bastırdığınızda kulağa hoş gelen bir armoni oluşturabilirsiniz. (Beş duyu faktöründen sadece birisi!)
- Aranızdaki empatiyi ve ironiyi de kavradığınızda sonuca bir adım kalmıştır. O da resmiyete dökme işidir.
- Evliliğin maddi boyutunu hesaplayanlara, korkmayın! diyorum sadece. Epey maliyetli olsa da, yeni bir yaşam inşa etmenin temelinden çatısına kadar emek ve fedakarlık istediğini unutmayın.
"Benim gözüm yemiyor Alperim! Kalsın" diyenlere de fazla dil dökmeyeceğim. Sizlere yaşamda mutluluklar ve bol şanslar demekten başka bir şey gelmiyor elimden.
Cumhuriyetin ilk yıllarında nüfus cüzdanları değişirken memurlarca sorulan "Medeni Durumu" sorusuna "çok medeniyim!" diye cevaplayanlar oluyormuş. Benimde değişecek nüfus cüzdanımda "Evli" yazacak olmasının yanında "ve de Mutlu!"(keşke bunu da yazsalar! :) ) şeklinde yazmasını diliyorum.
İnsan dönüm noktalarında kendini nasıl hisseder? Mutlu bir son arzuladığı bir yaşam kurabilir mi?
İşte bu soruları kendimi bildim bileli soruyorum. Yuva kurmak, aileye karışmak ve çocuk sahibi olmak 20 'li yaşlarımın başından sonuna dek bana çok uzak görünüyordu. İnsanın ruh ikizini bulup onunla dünyayı yeniden keşfetmesi, mutluluğu yakalaması masalların sonunda olan bir şey gibi geliyordu. 30 'lu yaşlar bana elekte kalan taşlarla neler yapmam gerektiğini öğretir oldu. Gönülden istediğim ancak bir türlü sonuç getiremediğim bir ritüeli ben de yaşayacağım. "Değişmeyen tek şey değişimdir." mottosundan hareket ederek yepyeni bir sayfa açılıyor önümde. Ben de bir dönüm noktasının arifesindeyim. 09 Ağustos Cumartesi günü bekarlığa veda edip evli bir insan olacağım.
Kendimi akıl veren ya da nasihatler anlatan bir guru, bir evlilik danışmanı olarak asla görmüyorum. Yaşam sizin, haritası da elinizde...Kişinin özel hayatını bir insanla birleştirmesi, yeni bir yaşam kurması insana korkutucu gelebilir. Evliliğe öcü gibi bakanlara, yanından geçmekten korkanlara bir çift lafım olacak:
- Yalnızlığı tercih ederek yaşamınızı tek başınıza inşa edebilirsiniz. Ama hayatınızın dertlerine, keyiflerine bir ortak bulabilirsiniz. "İki çift göz bir çift gözden üstündür." (Ben uydurdum...)Hiçbir şey için geç değildir.
- Doğru insanı bulduğunuzu fark ettiğinizde zaman kaybetmeyin. Hemen açılın.
- Duygularınızı açtığınız kişi ile güzel bir uyum yakaladığınızda, bozuk sesleri de beraber bastırdığınızda kulağa hoş gelen bir armoni oluşturabilirsiniz. (Beş duyu faktöründen sadece birisi!)
- Aranızdaki empatiyi ve ironiyi de kavradığınızda sonuca bir adım kalmıştır. O da resmiyete dökme işidir.
- Evliliğin maddi boyutunu hesaplayanlara, korkmayın! diyorum sadece. Epey maliyetli olsa da, yeni bir yaşam inşa etmenin temelinden çatısına kadar emek ve fedakarlık istediğini unutmayın.
"Benim gözüm yemiyor Alperim! Kalsın" diyenlere de fazla dil dökmeyeceğim. Sizlere yaşamda mutluluklar ve bol şanslar demekten başka bir şey gelmiyor elimden.
Cumhuriyetin ilk yıllarında nüfus cüzdanları değişirken memurlarca sorulan "Medeni Durumu" sorusuna "çok medeniyim!" diye cevaplayanlar oluyormuş. Benimde değişecek nüfus cüzdanımda "Evli" yazacak olmasının yanında "ve de Mutlu!"(keşke bunu da yazsalar! :) ) şeklinde yazmasını diliyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
